نوشته شده توسط: کهکشان

نوشته شده توسط: کهکشان

نوشته شده توسط: کهکشان

نصب،تعمير و نگهداري مادر برد:
مادر بردها قطعات پيچيده اي هستندکه ارتباط ميان اجزاي مختلف کامپيوتر را با يکديگر فراهم مي کنند.قطعات روي مادر برد را مي توان به گروههاي کلي زير تقسيم کرد:
1.   سوکت يا سوکتهاي مربوط به cpu
2.   اسلات هاي توسعه  ISA PCI و AGP
3.   سوکت هاي مربوط به حافظه هاي RAM
4.   CHIPSET  مادر برد
5.   تراشه ROM BIOS به اضافه حافظه CMOS و باتري backup که براي حفظ محتويات اين حافظه RAM  مورد استفاده قرار مي کيرد.
6.    کريستال کلاک . پايه هاي برق دهي به مادر برد
7.   پورت هاي I/O  براي ارتباط سريال و موازي شامل پورت هاي سريال و موازي استاندارد و پورت هاي PS/2 و USB
8.    کنترل کننده هاي FDC و IDE
9.    پايه هاي خبري و کنترلي
مادر برد ها به سه نوع کلي AT ، XT و ATX تقسيم مي شوند که مادر برد هاي XT براي پردازنده هاي 8بيتي اوليه مورد استفاده قرار مي گرفتند.
مادر بردهاي AT و ATX برتري هاي بسياري نسبت به اين مادربرد هاي قديمي دارند که از ميان آنها مي توان به گذرگاه هاي جديدتر PCI و AGP اشاره کرد.
سوکت هاي CPU متداول که در مادربرد هاي امروزي مورد استفاده قرار مي گيرند سوکت هاي ZIF و سوکت هاي SLOT 1 هستند.سوکت هاي ZIF براي پردازنده هاي قديمي اينتل و پردازنده هاي کمپاني هاي رقيب اينتل مانند AMD و Cyrix استفاده مي شوند و سوکت هاي  Siot 1 نيز براي پردازنده هاي پنتيوم  II به بعد اينتل مورد استفاده قرار مي گيرند.معمولا يک مادربرد با CPU هاي با سرعت هاي مختلف مي تواند مورد استفاده قرار بگيرد که بدين منظور اعمال تنظيماتي با استفاده از جامپر ها و سوئيچ هاي DIP لازم است. حافظه RAM اصلي ترين حافظه اي است که براي ذخيره موقت اطلاعات مورد استفاده قرار مي گيرد.حافظه هاي RAM به طور کلي به دو گروه استاتيک و ديناميک تقسيم مي شوند که ماژول هاي  حافظه هاي RAM موجود در بازار همگي حافظه هاي ديناميک هستند.ماژول هاي حافظه RAM ديناميک از نظر بسته بندي مورد استفاده براي حافظه RAM به دو نوع کلي SIMM و DIMM تقسيم مي شوند که حافظه هاي DIMM جديدتر بوده و کارايي بالاتري دارند.علاوه بر تفاوت ميان بسته بندي ماژول هاي حافظه RAM تکنولوژي مورد استفاده در حافظه هاي RAM مختلف نيز با يکديگر متفاوت هستند البته تقريبا تمام حافظه هاي RAM جديد از تکنولوژي SDRAM استفاده مي کنند .برخي از حافظه هاي RAM نيز امکان تشخيص و حتي تصحيح خطاي RAMرا براي کاربر فراهم مي کنند که براي کامپيوتر هاي سرور و سائر محيط هاي حساس مناسب هستند.اين حافظه ها به دو گروه کلي حافظه هاي  Parity دار و ECC  تقسيم مي شوند.
گذرگاه يا باس به مسير اطلاعات در مادربرد و کارت هاي افزودني اطلاق مي شود.کارت هاي افزودني در اسلات هايي نصب مي شوند که از طريق اين باس ها با CPU وبا يکديگر در ارتباط هستند. اسلات هاي PCIوISA و  AGP اسلاتهاي هستند که در مادربرد هاي امروزي بيشترمورد استفاده قرار مي گيرند.
پورت هايي براي اتصال مادر برد به ادوات مختلف به کار مي روند وشامل انواع پورت هاي موازي وسريال وusb و رابطهاي براي صفحه کليد وموس مي باشند. استاندارد IEEE 1284 استانداردي است که نحوه استفاده از پورت مواري دو طرفه را تعيين مي کند.
پورت موازي داراي مدهاي سنترونيکس يا EPP,SPP,ECP ودريافت چهار يا هشت بيت از يک وسيله خروجي مي باشد. مدهاي سنترونيکس وECP  براي ارتباط با ادوات ذخيره سازي داده به کار مي رود براي ارتباط سريال نيز از پورت هاي COM استفاده مي شود که داراي دو فرمت متداول DB 9وdb 25مي باشد .
پورت PS/2براي موس استفاده مي شود پورت USBپورتي است که در کامپيوترهاي جديد مورد استفاده قرار گرفته است ومي توان تا 127 دستگاه جانبي را از طريق آن به کامپيوتر وصل کرد. پورتUSBداراي ويژگي PLUG and PLAY بوده وسرعت انتقال آن به MBPS  12 مي رسد که حدود 6 برابر حداکثر سرعت پورت موازي مي باشد.
براي اتصال يک وسيله جانبي پورت سريال يا موازي کامپيوتر از کابل LINKوبراي تست صحت عملکرد هر يک از اين پورتها از LOOPBACK PLUG استفاده مي شود. امروزه اکثر پورت هاي سريال وموازي به صورت Onboardمورد استفاده قرار مي گيرند ولي در گذشته معمولا از کارتهاي I/Oاستفاده مي شد.
سيستمهاي اوليه XTبه دليل اشکالاتي از قبيل محدوديت عرض گذرگاه داده ،عدم وجودSETUPنرم افزاري ومحدود بودن فضاي حافظه RAMقابل آدرس دهي جاي خود را به سيستمهاي ATدادند. سيستمهاي ATبراي مدتهاي مديد تنها انتخاب ممکن بودند ولي امروزه بيشتر سيستمهاي ATXمورد استفاده قرار مي گيرند که از مزاياي آنها مي توان به قابليت کنترل منبع تغذيه وخاموش کردن کامل سيستم به هنگامSHUT DOWN  اشاره کرد.
مادربردها برحسب نوع اسلات CPUبه دو گروه عمده SLOT 1وsocket 7تقسيم مي شوند که سوکتهاي  SLOT 1 براي پردازند هاي جديد پنتيوم IIبه بعد مورد استفاده قرار مي گيرند. ازتفاوتهاي ديگرميان مادر بردها مي توان به تفاوت سرعت گذرگاه سيستم تعداد ونوع اسلاتهاي مورد استفاده وCHIPSETمادربرد اشاره کرد.
در خريد مادربردباي به نوع وسرعت CPUقابل استفاده وسرعت گذرگاه اصلي سيستم وتعدادو نوع حافظه هاي RAMقابل نصب پورتهاي ورودي وخروجي وادوات اضافي ONBOARD,CHIPSET مادربرد توجه کرد.
هر کامپيوترداراي BIOS مي باشد که در يک حافظه ROMذخيره مي شود.
BIOS مجموعه اي از روتين هاي نرم افزاري است که به محض روشن شدن کامپيوتر اجرا مي شوند.برنامه CMOS Setup با استفاده از محتويات BIOS  و تنظيمات صورت گرفته توسط کاربر سخت افزار را در ابتداي راه اندازي کامپيوتر آزمايش مي کند،سيستم عامل را اجرا کرده از انتقال داده در ميان ادوات مختلف پشتيباني مي کند.علاوه بر داده هاي پيکر بندي سيستم تاريخ و ساعت واقعي نيز در CMOS حفظ مي شود .از آنجا که CMOS در يک حافظه RAM ذخيره مي شود براي حفظ محتويات آن از يک باتري Backup استفاده مي شود.

نوشته شده توسط: کهکشان

حافظه اصلي رايانه وحجم آن
  ramحافظه  حافظه اصلي رايانه است که به عنوان يک مجموعه از نواحي کاري، هنگام استفاده از رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد.
اين حافظه فهرستي از دستورالعمل ها و داده هايي که رايانه روي آنها کار مي کند و همچنين نتايج حاصل از محاسبات را در خود ذخيره و نگهداري مي کند.
اغلب رايانه هاي امروزي مبتني بر سيستم عامل ويندوز XP داراي 256 يا 512 مگابايت حافظه اصلي است که برخي کاربران آن را تا يک يا 2 گيگابايت افزايش مي دهند. با افزايش نرم افزارهاي چندبندي که همزمان از منابع سخت افزاري بهره مي گيرد و همچنين استفاده از نرم افزارهاي امنيتي ضدويروس و ديوار آتش، منابع حافظه کمتري براي برنامه ها و کارهاي عمومي اختصاص داده مي شود.
حافظه اصلي برخلاف حافظه هاي جانبي مانند هاردديسک، به طور مستقيم با کاربران در ارتباط نيست. بلکه مخاطبان اين حافظه، برنامه ها و سيستم عامل رايانه هستند که از زمان روشن شدن رايانه، از آن براي ذخيره سازي فايل ها و کدهاي اصلي استفاده مي کنند. در صورتي که رايانه از حافظه اندکي بهره مند باشد هنگام اجراي برنامه ها با تاخير بسيار زيادي مواجه مي شويد که علت آن فراخواني کدهاي برنامه مورد نظر از روي ديسک سخت است.
افزايش حجم حافظه و مشاهده اختلاف کارايي ايجاد شده، ناخودآگاه اين تصور را در ذهن ايجاد مي کند که با افزايش حجم حافظه، سرعت بالاتر و عملکرد بهتر را همراه خواهد داشت. در حالي که در رايانه ها کندترين قطعه در مقايسه با قطعات ضروري ديگر همين سخت ديسک ياهارديسک است و دسترسي به آن تاخير محسوسي را در روند اجراي برنامه ايجاد خواهد کرد.
اگر در رايانه براي اجراي يک برنامه حافظه کافي وجود داشته باشد، هنگام اجراي آن تمامي کدهاي مورد نياز بسرعت از روي حافظه اصلي فراخواني و اجرا مي شود. بنابر اين بايد نوعي تعادل ميان برنامه هاي کاربردي، حجم حافظه اصلي و پتانسيل هاي سخت افزاري برقرار شود.
براي مثال اگر شما رايانه اي با پردازنده و کارت گرافيک گرانقيمت را تنها با 256 مگابايت حافظه همراه کنيد هرگز نتوانسته ايد از حداکثر پتانسيل هاي سخت افزاري کارت گرافيک و پردازنده قدرتمند آن استفاده کنيد. چرا که هنگام اجراي برنامه ها دسترسي به هاردديسک براي فراخواني کدهايي که روي حافظه اصلي جا نشده اند سرعت اجراي برنامه ها را بشدت کاهش مي دهد.
از سويي ديگر اگر رايانه خود را به 4 گيگابايت حافظه مجهز کنيد و روي آن يک برنامه سنگين را اجرا کنيد حجم زيادي از حافظه در هر صورت خالي مي ماند و اين به معناي هزينه کردن براي قطعه اي است که هرگز از آن استفاده نخواهد شد. در حقيقت يک گيگابايت حافظه اصلي براي اکثر کاربردهاي رايانه اي امروزي کافي است و اگر حافظه خود را از 512 مگابايت به يک گيگابايت افزايش دهيد تفاوت آن را به آساني مشاهده مي کنيد. در اين صورت کارکردن با چندين برنامه به طور همزمان تسهيل مي شود. با در نظر گرفتن اين معيارها، بودجه خود را صرف خريد حجم بيشتري از حافظه که هرگز از آن استفاده نمي کنيد نخواهيد کرد.

نوشته شده توسط: کهکشان